Gele knoppen aan de bomen
Groene bladen aan de bomen
Witte bloemen op groene stelen
Groene knoppen aan bruine takken
Kleurloze druppels aan alle kleuren

Nu alleen nog de zon,
om de druppels te kleuren.

Vorig jaar vroegen we ons al af of het wel goed zou komen; Editie 2009 viel namelijk al wat tegen qua bezoekers. Ook in het verleden was er al eens sprake van problemen.

Nu is dan toch de kogel door de kerk: gister verscheen op de site van Wâldrock onderstaand persbericht:

De organisatie van het Waldrock festival heeft helaas moeten besluiten dat dit jaarlijks terugkerende evenement in Burgum (Friesland) in 2010 niet door zal gaan.

De oplopende kosten van artiesten, faciliteiten, veiligheidsmaatregelen, het wegvallen van garantstellingen en een aantal edities met minder toeschouwers hebben geleid tot deze keuze. Daarnaast is de concurrentiepositie van het festival onder druk komen te staan door onder andere de driedaagse metalfestivals in België en Duitsland en het grote aanbod in stadions en popzalen. In de komende maanden zal de organisatie zich erover beraden of een doorstart in 2011 tot de mogelijkheden behoort.

Los van de vraag of er tijdelijk wordt gestopt of dat er definitief een punt achter het festival gezet gaat worden kan de organisatie terugkijken op 22 mooie jaren en trots zijn op de ontwikkeling die het festival heeft doorgemaakt gedurende deze tijd. Wat begon als een uit de hand gelopen idee van een paar eigenzinnige vrijwilligers in Jongerencentrum Kiehool te Burgum, groeide uit tot een evenement met veel allure. Samen met honderden vrijwilligers is er in Burgum één van de gezelligste en grootste metalfestivals van Nederland neergezet. Daarbij had Wâldrock als enige festival in Friesland landelijke uitstraling en een zeer internationaal karakter. Jaarlijks kwamen er tussen de 5.000 en 12.000 muziekliefhebbers naar het festival om te genieten van de hardere muziekstijlen op de diverse podia. In totaal hebben ruim 400 bands opgetreden op Wâldrock, waaronder Iron Maiden, Rammstein, Slayer, Heaven & Hell en Motörhead.

De organisatie bedankt de vrijwilligers, leveranciers, partners, sponsoren en de vaste groep bezoekers die zich jarenlang voor 200% hebben ingezet om het festival tot een succes te maken.

Persoonlijk vindt ik het een kleine ramp: we gingen al jaren naar Wâldrock (zie ook de foto’s) en die traditie stopt dit jaar dus, en misschien wel definitief…

bron: Wâldrock en Wâldnet

Arjen heeft al een week een plekje op zijn kin. (wat een geweldige zin om een artikel te beginnen maar goed) Nu bedachten wij ons, toen bleek dat het plekje bleef en snel weg ging, dat het misschien wel eens Krentenbaard zou kunnen zijn.

Nou, je raad het al, idd krentenbaard…. Nu is krentenbaard op zich niet erg: jeukt hooguit wat, verder heeft ie er geen last van. Tis alleen enorm besmettelijk dus het is raadzaam om er wat aan te doen, en hem een beetje bij andere kids weg te houden zolang eea besmettelijk blijft.

Gistermiddag dus thuis gebleven, en vandaag is Opa er. Afwachten maar….

De laatste dag van het jaar 2009 is aangebroken. Veel is er veranderd, dit jaar. Sommige dingen zijn nooit meer hetzelfde. Sommige dingen zijn voor het laatst gebeurd, en komen nooit meer terug. Sommige dingen waren leuk. Sommige dingen niet.

Het jaar is oud geworden. Het is grijs, saai en koud. Met veel knallen lijkt men het wisselen van het jaar nu al te willen bespoedigen. Waarschijnlijk zal ook 2009 zich hier niets van aantrekken, en gewoon doorgaan tot middernacht.

En dan; 2010. Eerst nog een groentje; onbekend wat het kan, of zál doen. Wij wachten mee.

Femke zal haar eerste woorden gaan zeggen. Leren zitten. Leren kruipen.

Arjen zal misschien wel leren fietsen. (Nóg) meer leren praten. (zuiver) Zingen misschien…

We kijken terug op een veelbewogen jaar, en sluiten veel dingen (definitief) af. We kijken echter ook naar de toekomst: het onontdekte land.

‘Afsluiten’ en ‘definitief’ klinkt wat negatief. Wat eraan zit te komen is echter absoluut positief: het is het begin van de rest van ons leven.